Anneler Günü’nü kutlarken, dünya çapında rutin olarak annelikleri yok sayılan, yok edilen milyarlarca anneyi düşünmek için bir an duralım. Anneler Günü günümüzde dev bir ticari girişim haline gelirken, biz de 1850’lerin savaş karşıtı mesajlarını insan olmayan annelere uyarlamak istiyoruz.

Şu anda dünyanın dört bir yanında milyarlarca hayvana karşı akıl almaz bir şiddet uygulanıyor. Kültürümüze ve bilinçaltımıza o kadar kök salmış bir savaş ki bu, çoğumuz her gün hepimiz kadar nefes alma, yaşama, sevme ve var olma arzusu olan diğer hayvanların kitleler halinde katledilmesine ortak oluyoruz. Bu masum canlıları görünmez kıldık, kapalı kapılar ardında onları parçalara ayırdık ve bir zamanlar nefes alan bu canlıları paketlenmiş ürünlere indirgedik.

Yaşamlarını aldığımız ve bedenlerini sömürdüğümüz bu hayvanların birçoğu anneydi, bebekti, çocuktu.

Süt endüstrisi anne ve yavruları birbirinden koparıyor

Süt ve süt ürünleri tüketiyorsanız, bir bebeğin besinini (ç)alıyorsunuz demektir.

Bu bilgi pek çok kişi için “sert” gelebilir ama gerçek bu. Süt üretim tesislerinde sömürülen inekler düzenli olarak (yaklaşık 12-13 ayda bir) insan müdahalesi içeren ve cinsel şiddet olarak tanımlanabilecek “suni tohumlama” veya “yapay döllenme” adı verilen yöntemle hamile bırakılır. Dokuz ay boyunca yavrularını besleyip büyüten anne inekler, doğumdan yaklaşık birkaç saat veya gün sonra yavrularından koparılır ve sütleri insan tüketimi için toplanır, satılır.

Erkek buzağılar ise bir süre şekerli sudan oluşan bir karışımla anneden ayrı kafesler içinde beslendikten sonra “süt danası” olarak mezbahaya gönderilerek öldürülür. Dişi buzağılar da, normal şartlarda yaklaşık 15-20 yıllık ömrü olmasına rağmen, ortalama beş yıl içinde öldürülen annelerinin yerini almak için aynı döngü içinde insan menfaati için sömürülür.

Tüm bunlar, insanın hayatta kalmak için ihtiyaç duymadığı bir sıvı elde etmek için yapılıyor. Sıradan bir öğün için anneleri ve bebeklerini koparıyoruz.

Bazı annelerin sesi duyulmuyor

Yumurta tüketiyorsanız, annesinin sesini hiç duymamış bir tavuğun yumurtasını yiyorsunuz demektir.

Tavukların kuluçka süresince, henüz yumurtadayken civcivleriyle konuştuklarını biliyor muydunuz? En önemli sosyal bağlardan biri olan anne ile çocuğu arasındaki bağ, civcivler daha yumurtadan çıkmadan oluşur. Doğduklarında, henüz birkaç günlükken bile civcivler, annelerinin sesinin eşsiz tonunu bilirler ve anneleri de onlarınkini bilir. Yavrular yumurtadan çıkmadan bir ya da iki gün önce anneye seslenmeye, cıvıldamaya başlarlar.

Oysa yumurta üretim tesislerinde dünyaya gelen neredeyse tüm civcivler, annelerinden uzak bir şekilde, devasa depolarda tutulan yapay kuluçka makinelerinde yumurtadan çıkar. Erkek civcivler ise canlı canlı preslenir veya dev torbalarda nefessiz bırakılarak boğulur. Yumurta veya “et” üretimi için ayrılan dişi civcivlerin gagaları kendilerine ve birbirlerine zarar vermemeleri için kısmen kesilir. Bu ağrılı ve acılı uygulama, kısacık yaşamları boyunca çektikleri acıların başlangıcı niteliğindedir. Normal şartlarda 5-10 yıl yaşayabilen tavuklar, 6 haftalıkken veya 1 yaşındayken öldürülür.

Tüm bunlar, insanın hayatta kalmak için ihtiyaç duymadığı bir besin elde etmek için yapılıyor. Sıradan bir kahvaltı için anneleri ve bebeklerini ayırıyoruz.

Bakış açımızı, hayatımızı ve hayatlarını değiştirmek elimizde

Keçiler, koyunlar ve domuzlar… Hepsi henüz yavruyken annelerinden zorla ayrılmış ve belirli uzuvları kesilmiş bir halde ölmeye gönderiliyor.

Diğer hayvanlarla empati kurduğumuzda, onları mutluluğu ve acıyı hissedebilen, birbirleriyle derin ve sosyal bağlar kuran eşsiz bireyler olarak görebiliyoruz. Onları bir daha sıradan bir “ürün” olarak görmüyoruz. Şiddetin yadırganmadığı bu düzende hayvanların sosyal bağlarını yok etmenin, kasten acı vermenin ve canlarını almanın “insanca” yapılabileceğini düşünüyorsanız bir daha düşünün.

Vegan bir yaşam tarzını benimsemek zulmü reddetmektir; diğer hayvanların doğuştan gelen yaşam haklarını ve insan tarafından kasıtlı olarak zarar görmeme haklarını tanımaktır. Annelerin ve çocuklarının birbirinden ayrıldığı şiddet düzenine karşı koymaktır.

Anneler Günü’nde, insanların diğer annelere, yani yemeyi veya bir şekilde kullanmayı tercih ettiğimiz türlerin annelerine nasıl davrandığını düşünmenin zamanı geldi. Tüm hayatlarını, annelerini görmeden geçiren milyarlarca hissedebilir canlıyı anmanın, hayatımızı ve hayatlarını değiştirmenin zamanı geldi.

Anneler Günü’nde diğer anneleri düşündünüz mü? yazısı ilk önce TVD | Haberler üzerinde ortaya çıktı.

Bu çekimlerde gördüğünüz hiçbir sığır bugün hayatta değil. Ne açlık ve susuzluktan ölüme terk edilen o buzağı, ne geçici süreyle mola yerinde nefeslenen o boğa, ne de kamyon demirleri arasındaki daracık boşluktan ağacın yapraklarına erişmeye çalışan o inek… Hiçbiri yaşamıyor.

İnsanlara güvenerek, kandırılarak ve zorlanarak acı içinde öldüler. Çünkü hepsi “et” haline getirilmek üzere, AB ülkelerinde başlayan ve Türkiye’de son bulan upuzun ve zorlu bir yolculuğun ardından, bilinçleri hâlâ yerindeyken kafalarına tabanca sıkılmak veya boğazları defalarca kesilmek suretiyle öldürüldü.

We Animals Media Kurucusu ve Direktörü Jo-Anne McArthur, dünyanın farklı bölgelerinde farklı alanlardaki hayvan istismarını görüntülediği gibi, bu kez de bir hafta boyunca Eyes On Animals ekibiyle beraber, Türkiye-Bulgaristan sınırında Belçika’dan kamyonlarla getirilen sığırların trajedisine tanıklık etti. Hareket bile edemeyecekleri daracık alanlara doluşturulan, sıcak ve susuzluktan kavrulan hayvanların bölgedeki bir mezbahada son bulan yaşamlarını, kısa belgesel niteliğindeki Hayvan Taşımacılığı (Moving Animals) ile gözler önüne serdi.

“Özel ve değerli olduklarını görecek o kişiyi bekliyorlar”

Aslında bu süreç, uluslararası canlı hayvan ticaretinin rutin işkencelerinden yalnızca biri. Hatta “çiftlik hayvanı” olarak tanımlandığı için birey olarak bile görülmeyen hayvanlara, doğumdan ölüme kadar yaşatılan acılardan sadece bir kısmı.

Jo-Anne, yönetmen Miguel Endara ile yaptığı sohbetler sırasında, inek ve boğaların son ana kadar insana ne kadar güvendiğini, dünyaya geldikleri andan itibaren kendilerini savunmaktan ne kadar aciz bırakıldıklarını, kısacık yaşamlarının hiçbir döneminde onlara başka bir şans verilmediğini ve en ufak bir özerklik tanınmadığını anlatıyor.

Oysa onlar, “özel olduklarını görebilecek bir kişiyi, onların içindeki güzelliğin ve hayatın değerli olduğunu görebilecek o kişiyi” bekliyorlar.

Filmde hayvanların kendisini değil, hayvanlar için fotoğraf çekmenin ne denli zor olduğunu söyleyen Jo-Anne hayvan fotomuhabirliğinin, acıları görünmeyen “diğer” insan dışı hayvanları görünür kılma açısından son derece önemli bir rol üstlendiğini vurguluyor: “Elimizde yaban hayatının muhteşem dünyasına dair yeterince fotoğraf var. Artık diğer hayvanların yaşadığı acı gerçekleri gösterme zamanı geldi.”

“Moving Animals” adıyla 29 Ocak’ta internette ilk gösterimi yapılan kısa filmin Türkçe altyazısını, We Animals Media ekibiyle irtibat halinde ve İpek Zeynep Kadıoğlu’nun çeviri desteğiyle hazırladık. Filmin sonlarına doğru mezbahada çekilen kısımları tetikleyici şiddet görüntüleri içerdiğinden, “hassas içerik” uyarı notunu özellikle paylaşmak isteriz.

Uluslararası canlı hayvan taşımacılığı ve ticareti yasaklanmalıdır

Deniz ve kara yoluyla kilometrelerce yol kat eden milyonlarca sığır ve koyun, sonu kesimhanelerde son bulan bu yolculuklar sırasında hastalık, açlık ve susuzlukla boğuşuyor; korkunç koşullarda bir ülkeden diğerine taşınıyor. Zorunlu ve keyfi molalar sırasında kamyon ve tırlarda, aşırı sıcak ve soğuklarda bekletilen hayvanlar, araçlardan indirilirken de darp ve elektroşok gibi şiddet fiilerine maruz bırakılıyor.

Türkiye ve dünyadan hayvan hakları savunucuları hayvancılık, et, süt ve yumurta endüstrilerinin devamı niteliğinde hayvan hakları ihlallerinin bir başka ayağı olan canlı hayvan ticaretinin dünya çapında yasaklanması için son 10 yıldır hükümetlere çağrı yapıyor.

TBMM’de geçtiğimiz yıl farklı siyasi partilerin soru önergelerine de konu olan canlı hayvan ticareti, 2021’in ilk çeyreğinde Meclis gündemine getirileceği söylenen Hayvan Hakları Yasası’nda yasak getirilmesi gereken uygulamalardan biri olarak da Yaşam İçin Yasa İnisiyatifi’ni oluşturan hak savunucularının talepleri arasında yer alıyor.

İzlemek, insan dışı hayvanlarla ilişkimizi sorgulamak, değişmek ve hayvanları köle addeden bu mevcut sistemi Jo-Anne McArthur’un sözleriyle “iyilik ve nezaketle” değiştirmek için, sınırda çekilen diğer fotoğraf ve videoları galeriden görebilir ve videoyu çevrenizle paylaşabilirsiniz.

Filmin orijinalini aşağıdaki platformlarda bulabilirsiniz. Kapak fotoğrafı dahil olmak üzere galerideki tüm fotoğraflar Jo-Anne McArthur tarafından çekilmiş ve We Animals Media arşivinden alınmıştır.

Web

YouTube 

Facebook

Instagram

Twitter 

LinkedIn 

We Animals Media’nın yeni kısa filmi: Hayvan Taşımacılığı yazısı ilk önce TVD | Haberler üzerinde ortaya çıktı.

Veganlık vurgusu yalnızca çevresel faktörler bakımından insanların kendileri için yol açtıkları riskleri azaltmaktan ibaret değil. Aynı yazıda yine bu ay Oxford ve Minnesota üniversitelerinden bilim insanlarının yayımladıkları bir çalışmada varılan şu çarpıcı sonuca yer verilmiş: Ortalama bir beslenme tarzında tüketilenlere ilave olarak günde 50 gram işlenmiş kırmızı “et” (hayvan bedeni) yiyen bir kişi ölüm riskini söz konusu yıl için geçerli olmak üzere %41 arttırmış olmaktadır.

Bununla birlikte, “etin”, tıbbi açıdan zararlarına kıyasla, çevre üzerinde daha da olumsuz bir etkisi olduğu belirtiliyor: 100 gram sebze ile karşılaştırıldığında 50 gram kırmızı “et” en az 20 kat daha fazla sera gazı salımına ve 100 katı kadar daha büyük arazi kullanımına neden olmakta. Yazarların kullandığı tüm ekolojik göstergelerin ortalaması alınarak ifade edildiğinde söz konusu miktarlardaki kırmızı “et” bir yeşillik kasesinin en az 35 katı daha fazla zarar veren özelliklere sahip.

Yararlanılan kaynak:
How much would giving up meat help the environment?

“Ekolojik çözüm veganlıkta!” – The Economist yazısı ilk önce TVD | Haberler üzerinde ortaya çıktı.

Vegan Moda Haftası tarihi önemde bir etkinlik ve dünyanın önde gelen etik moda hareketi olduğu iddiasında: Bu sezonun teması, “Moda Aktivizmdir”, ekolojik sorunları ve iklim krizini çevreleyen sorunları ve ele almamız gereken zorlukları moda, yaratıcılık, etik, ekoloji, bilim, teknoloji ve yasal uygulamalar lensinden bakarak keşfetmeyi amaçladı.

Moda, endüstriyel hayvancılık vd. sorun üreten tarım faaliyetleri ve iklim acil durumu arasındaki ilişkilerin daha net ve direkt bir biçimde gösterildiği çalışmalarda “vegan sürdürülebilir moda” iklim krizine ve atık kirliliğine nihai yanıt olarak savunuldu. Mevcut endüstri ve tüketicilerin gündelik alışkanlıklarına yönelik yıkıcı ve yeniden tasarlamaya yönelik yapıcı eleştiriler aynı zamanda kapsayıcı ve işbirlikçi bir hareket haline de gelen Vegan Moda Haftasının sunduğu seçeneklerde vücut bulmuş oldu.

Bütün bu sanatsal ve yaşamsal faaliyet hayvan sömürüsünün sona ermesine ve insan evriminin kutlanmasına yaratıcı bir övgü olarak nitelendirilmekte.

VFW kuruluşu yetkilileri “VFW, ‘modanın aktivizmle buluştuğu’ yerdir ve biz endüstride etik tüketim ve üretime doğru bir kayma yaratmaya adanmış bir örgütüz. Vegan Moda Haftası ‘tüm moda haftaları varsayılan (default) olarak vegan olana kadar’ devam edecek. Bu denli yenilikçi ve kolayca şekillendirilebilen bir endüstride hayvanlara zulüm/sömürüye yer yok!” diyor.

Vegan Moda Haftası fark yarattı yazısı ilk önce TVD | Haberler üzerinde ortaya çıktı.

Ya da halen bilmedikleriniz söz konusu olabilir mi? Bu konuda yardımcı olmak isteriz:

1- Dişi hayvanlar süt üretebilmeleri için yapay dölleme adı verilen bir yöntemle (tecavüzle) gebe bırakılır.

2- Bir hayvanın süt üretmeyi sürdürebilmesi için tecavüz ve gebelikler gebe kalamayacağı (sonuç olarak süt veremeyeceği) noktaya varılana dek sütü kesildikçe (sürekli olarak) tekrarlanır.

3- Dişi hayvanların daha fazla miktarda süt sağlayabilmesi için beslenmeleri hayvanın sağlığına zarar verecek biçimde doğal olmayan yöntemlerle düzenlenir.

4- Doğum yapan hayvanlar sütleri insanlara sağlanmak üzere yavrularından zorla ayrılır.

5- Yeni doğan bir yavru “cinsiyeti erkek olması halinde” ölüme terk edilir ya da endüstriyel amaçlarla başka bir erken ölüm biçimi belirlenir.

6- Süt veren (vermeye zorlanan) dişi hayvanlar endüstriyel hayvan çiftliklerinde sürekli olarak fiziksel ve duygusal şiddete maruz kalır.

7- Dişi hayvanların zorla ve aşırı miktarda üretmeleri sağlanan sütlerine el koyma şeklinde gerçekleşen sömürü süreci yaşamları boyu devam eder.

8- Dişi hayvanlar süt vermek üzere hayvan çiftliklerinde özgürlükleri kısıtlanmış bir biçimde kontrol altında tutulur. Bu hapsedilme ve kölelik ancak ve sadece içinde tutuldukları kötü şartlar ve kendilerine uygulanan şiddet yüzünden erken ölmeleri (cinayet) veya süt veremeyecek duruma gelmeleri (bedenlerinin iflas etmesi) sebebiyle kesilmeleri sonucunda ölmeleri (cinayet) ile son bulur. Ortalama 10-20 yıl yaşaması gereken bu hayvanların son durakları bahse konu koşullarda ortalama 4 yıl yaşadıktan sonra mezbaha olmaktadır.

Bunları bilmiyor, unutuyor ya da sizi süt ürünleri tüketiminden uzaklaştıracak ölçüde dikkate almıyorsanız kandırılıyor (veya kendinizi kandırıyor) olmanız kuvvetle muhtemel.

Hatırlayalım, hatırlatalım:

Sizi kandırıyorlar… Hayvansal süt kölelik ve ölümdür.

#HayvansalSütZulümdür

“Dünya Süt ve Süt Ürünleri Zirvesi”ni kınıyoruz! yazısı ilk önce TVD | Haberler üzerinde ortaya çıktı.